تبلیغات
... فرادیس (بـــوستــان دین شناسی) FARADIS - 30 سخنرانی با الهام از 30 دعای ماه رمضان
 
... فرادیس (بـــوستــان دین شناسی) FARADIS
پرهیزگار باش که دادار آسمان/ فردوس جای مردم پرهیزگار کرد
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : سید محمد موسوی
نظرسنجی
ما را از نظر خود محروم نفر مایید








برچسبها

ابوالفضل هادی منش

30 سخنرانی با الهام از 30 دعای ماه رمضان

از جمله نیازهای اساسی مبلّغان در ارائه سخنرانی‌های پر محتوا و مناسب به ویژه در ماه مبارك رمضان، دسترسی به متون پر بار دینی، برای بكارگیری در سخنرانی‌های خود می‌باشد.

30 سخنرانی با الهام از 30 دعای ماه مبارک رمضان

اشاره

از جمله نیازهای اساسی مبلّغان در ارائه سخنرانیهای پر محتوا و مناسب به ویژه در ماه مبارك رمضان، دسترسی به متون پر بار دینی، برای بكارگیری در سخنرانیهای خود میباشد. اما گستردگی منابع از یك سو و تداوم مجالس وعظ در ماه مبارك رمضان از سوی دیگر، مبلّغ را در ایجاد تنوع و جذّابیت مطالب با مشكل روبرو میسازد.

این نوشتار، با توجه به مجال اندكی كه دارد، تلاش كرده است با پردازش یك مفهوم از دعاهای روزانه ماه مبارك رمضان، البته بر خلاف ترتیب موجود در دعاهای روزانه و بلکه براساس نیاز در سخنرانی، مبلّغان محترم را در این راستا، تا حدودی یاری نماید. از این رو میكوشد با باز پروری مفهوم مورد نظر و اتخاذ شده از دعا و بررسی جنبههای گوناگون آن از زبان آیات، روایات و داستانهای مختلف، این مهم را به انجام رساند، اما به جهت محدود بودن مجال، تحلیل و پرورش مطالب عنوان شده را به عهده خود مبلّغان نهاده تا بر مبنای ذوق سرشار خود، آن را برای روزه داران ماه ضیافت الهی بازگو نمایند. از این رو، این نوشتار از توضیح آیات و احادیث كناره گرفته است. امید است مورد استفاده هر چه بیشتر مبلّغان محترم قرار گیرد.

سخن اول: روزه داری

پاداش روزه داری


خداوند متعال برای روزه داران امت پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله پاداشهایی را در نظر گرفته است. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «‌اُعطِیت اُمَّتی فِی شَهرِ رَمضانَ خَمْساً لَمْ یعْطِهِنَّ اُمّةُ نَبِی قَبْلی أمَّا الواحِدَةُ: فَاِذا كانَ أوّلُ لَیلَةٍ مِنْ شَهرِ رَمَضانَ نَظَرَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ إلَیهِم وَمَن نَظَرَ اللهُ إلَیهِ لَمْ یعَذِّبْهُ أبَداً وَأمَّا الثّانِیةُ: فَإنَّ خُلوفَ أفْواهِهِمْ حینَ یمْسُونَ عِنْدَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ أطیبُ مِنْ ریحِ المِسْكِ وَأمَّا الثّالِثَةُ فإنَّ المَلائِكَةَ یستَغْفِرونَ لَهُم فِی لَیلِهِم وَنَهَارِهِم وَأمّا الرّابِعَةُ فإنَّ اللهَ عَزَوَجَلَّ یأمُرُ جَنَّتَهُ اَنْ اسْتَغْفِری وَ تَزَینی لِعِبادی فَیوشَکَ اَنْ یذْهَبَ بِهِمْ نَصبُ الدُّنْیا وَ اَذاها وَ یصیرُوا اِلی جَنَّتی وَكِرامَتی وَأمَّا الْخامِسَةُ فَإذا كانَ آخِرُ لَیلَةٍ غَفَرَ لَهُمْ جَمیعاً فَقَالَ رَجُلٌ فی لَیلَةِ القَدْرِ یا رَسولَ اللهِ؟ فَقالَ: ألَمْ‌تر إلَی العُمّالِ إذا فَرِغُوا مِنْ أعْمالِهِمْ وُفُّّوا؛» (1) «‌به امت من در ماه رمضان پنج چیز داده شده كه به امت هیچ پیغمبری پیش از من داده نشده است.

اول: هرگاه شب اول ماه رمضان فرا رسد خداوند به سوی آنان نظر میكند و كسی كه خدا به او نظر كرده هرگز او را عذاب نمیكند.

دوم: بوی بد دهان آنان به هنگام غروب در نزد خدا خوشبوتر از بوی مشك است.

سوم: ملائكه برای ایشان در شب و روز استغفار میكنند.

چهارم: خداوند بلند مرتبه به بهشتِ خویش امر میكند كه برای بندگان من استغفار نموده و خود را برای آنان تزیین كن. پس چه نزدیك است كه سختیها و اذیتهای دنیا، آنها را [در خود فرو‍] ببرد و به سوی بهشت من و كرامت من بروند.

پنجم: هرگاه شب آخر فرا رسد، خداوند همة آنان را میآمرزد.

مردی گفت: یا رسول الله] آیا] در شب قدر [این گونه میشود؟] پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: [خیر] مگر ندیدهای كه كارگران هر گاه كارشان تمام شود، مزد به آنها میدهند؟»

اندرون از طعام خالی دار                                         تا در او نور معرفت بینی

تهی از حكمتی به علت آن                                        كه پُری از طعام تا بینی

شرط روزه داری راستین

قال جعفر بن محمد علیهما السلام: «‌إذا صُمتَ فَلْیصُمْ سَمعُكَ وَبَصَرُكَ وَشَعْرُكَ وَعَدَّدَ أشیاءَ غَیرَ هَذا وَقالَ لاتَكونَنَّ یومَ صَومِكَ كَیومِ فِطْرِكَ؛ (2) هر گاه روزه گرفتی پس باید گوش و چشم و موی تو نیز روزه باشد. امام چیزهای دیگری نیز غیر از اینها را برشمرد و فرمود: نباید روزی كه روزه هستی با روزی كه روزه نیستی یكسان باشد.» ‌

قال رسول الله صلی الله علیه و آله: «‌رُبَّ قائِمٍ حَظَُّهُ مِنْ قِیامِهِ السَّهْرُ وَرُبَّ صائِمٍ حَظُّهُ مِن صِِیامِهِ الْعَطَشُ؛ (3) چه بسا شب زندهداری كه بهرهاش از شب زنده داریاش فقط شب بیداری است و چه بسا روزهداری كه بهره-اش از روزهداری، فقط تشنگی است.» ‌

رمضان؛ میدان مسابقه

امام مجتبی علیه السلام در روزهای پایانی ماه مبارك رمضان از كنار جماعتی كه مشغول خنده و شوخی بودند عبور كردند. حضرت با ناراحتی به آنها فرمود: «‌خدا ماه رمضان را میدان مسابقه بندگان قرار داده است. دستهای گوی سبقت میربایند و پیروز میشوند و تعدادی هم از دیگران عقب میمانند و سرافكنده میشوند. عجیب است در روزی كه پیشی گیرندگان پیروز شدهاند و عقب ماندگان زیانكار گردیدهاند، جمعی به شوخی و خنده مشغولند. به خدا سوگند اگر پرده در افتد، امروز نیكوكار، مشغول پاداش خود و عقب افتاده، گرفتار بدیهای خود است و برای احدی فرصتی جهت شوخی و لهو و لعب باقی نمیماند.» (4)

سخن دوم: همنشینی با قرآن

ضرورت و اهمیت قرآن

1. رهبری قرآن: عن رسول الله صلی الله علیه و آله أنَّه قالَ: «‌عَلَیكُمْ بِالْقُرآنِ فَاتَّخِذُوهُ إماماً وَقَائِداً (5) ؛ بر شما باد قرآن! پس قرآن را پیشوا و راهنمای خود قرار دهید.

2. برتری قرآن: عَن رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه و آله أنَّهُ قالَ: «‌فَضْلُ القُرآنِ عَلَی سائِرِ الكَلامِ كَفَضْلِ اللهِ عَلَی خَلْقِهِ؛ (6) برتری قرآن بر سایر سخنها مانند برتری خداست بر آفریدگانش.» ‌

3. شیرینی گفتار قرآن: عن الامام علی علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌تعَلَّمُوا كِتابَ اللهِ تَبارَكَ وَتَعالَی فَإنَّهُ أحْسَنُ الحَدیثِ وَأبلَغُ المَوعِظَةِ وَتَفَقَّهوا فیهِ فَإنَّهُ رَبیعُ القُلوبِ وَاسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإنَّهُ شِفاءٌ لِما فی الصُّدُورِ وَأحْسِنُوا تِلاوَتَهُ فَإنَّهُ أحْسَنُ القِصَصِ؛ (7) كتاب پروردگار پاك و بلند مرتبه را فرا گیرید كه همانا آن نیكوترین سخن و رساترین موعظه است. و درآن تفكر كنید كه همانا قرآن بهار دلهاست و از نورانیتش شفاء بخواهید كه همانا قرآن شفای دلهاست و تلاوتش را نیكو كنید كه برترین قصهها [در آن] است.» ‌

4. جامعیت قرآن: عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌مَنْ أرادَ عِلْمَ الاوَّلینَ وَالاخِرِینَ فَلْیثَوِّرِ القُرآنَ؛ (8) هر كه میخواهد دانش پیشینیان و آیندگان را فرا گیرد در قرآن دقیق شود.» ‌

دستاورد همنشینی با قرآن

1. كفاره گناهان:عن رسول الله صلی الله علیه و آله أنَّهُ قالَ: «‌عَلَیكَ بِقِراءَةِ القُرآنِ فَإنَّ قِرائَتَهُ كَفّارَةٌ لِلذُّنوبِ وَسِتْرٌ فی النَّارِ وَأمَانٌ مِنَ العَذابِ؛ (9) بر تو باد قرا‌‌ئت قرآن زیرا كه خواندن قرآن كفاره گناهان و پوششی از آتش [دوزخ] و ایمنی از عذاب است.» ‌

2. دوری از فساد و زشتی:عن رسول الله صلی الله علیه و آله أنَّهُ قالَ: «‌یا بُنَی! لاتَغْفُلْ عَن قِراءَةِ القُرآنِ فَإنَّ القُرآنَ یحیی القُلُوبَ وَینْهی عَنِ الفَحشَاءِ وَالمُنْكَرِ؛ (10) فرزندم! از خواندن قرآن غافل مشو كه قرآن دلها را زنده میكند و [انسان را‍ [از زشتی و بدی دور می‌دارد.» ‌

همنشین قرآن

یكی از همراهان حضرت امام خمینی قدس سره در نجف اظهار داشت: «‌ایشان هر روز ده جزء از قرآن را در ماه مبارك رمضان تلاوت میكرد.» ‌

سخن سوم: رضای الهی

اهمیت رضا به قضای الهی

1. داناترین مردم: عَنِ الصّادق علیه السلام قالَ: «‌اِنَّ أعْلَمَ النّاسِ بِاللهِ أرضاهُم بقَضاءِ اللهِ؛ (11) به راستی د اناترین مردم نسبت به خدا، راضیترین آنهاست به قضای خدا.» ‌

2. ركن ایمان: قالَ أمیرُ المؤْمِنین علیه السلام: «‌لِلایمانِ أربَعَةُ أرْكانٍ: الرِّضا بِقَضاءِ اللهِ وَالتّوكُّلُ عَلَی اللهِ وَتَفویضُ الأمْرِ إلَی اللهِ وَالتَّسلیمُ لامْرِ اللهِ؛ (12) ایمان چهار ركن دارد: رضا به قضای الهی، توكل بر خدا، واگذاری امور به خدا و تسلیم شدن در برابر فرمان خدا.» ‌

3. شناخت كامل خدا: عن ابی الحسن الاوّل علیه السلام قال: «‌ینْبَغی لِمَن عَقَلَ عَنِ اللهِ أنْ لایستَبْطِئَهُ فی رِزْقِهِ وَلایتَّهِمَهُ فی قَضَاءِهِ؛ (13) سزاوار است هر كه خدای را شناخته است او را در رساندن روزیاش به كندی منسوب ندارد و او را در حكم و قضایش متهم نسازد.» ‌

4. در زمره صدیقین: عن الصادق علیه السلام، قال: قالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ عَبدِی المُؤمِنَ لا أُصَرِّفُهُ فی شَیءٍ إلاّ جَعَلْتُهُ خَیراً لَهُ فَلْیرْضِ بِقَضائِی وَلْیصْبِرْ عَلَی بَلائی وَلْیشْكُر نَعْمائی أكتُبُهُ یا مُحَمَّدُ مِنَ الصِّدِّیقِینَ عِنْدی؛ (14) خداوند بلند مرتبه فرموده است: بنده مؤمنم را به سوی هیچ چیزی نگردانم مگر آنكه آن را خیر او سازم؛ پس باید به قضایم راضی باشد و بر بلایم صبر كند و نعمتهایم را شكر گزارد.‌ای محمد! [نام] او را در زمره صدیقین نزد خودم مینویسم.» ‌

5. نشانه ایمان: ابن سنان میگوید: «‌به امام صادق علیه السلام عرض كردم: مؤمن چگونه بداند كه مؤمن است؟ امام فرمود: «‌بِالتَّسلیمِ لِلهِ وَالرِّضا فیما وَرَدَ عَلَیهِ مِنْ سُرُورٍ أوْ سَخَطٍ؛ (15) به واسطه تسلیم به امر خدا و راضی بودن بر آنچه كه بر او از شادی و غم وارد میشود.» ‌

ما را خواهی زخویشتن دست بشوی                            خود را یله كن پس آنگهی ما را جوی

***

تا شعله عشق تو بر افروخته شد                        جان و دل عشاق همه سوخته شد

آن را كه دلش به وصلت افروخته شد                 از هر دو سرای چشم او دوخته شد

تقدم رضای خدا

روزی جمعی از شیعیان به خانه امام باقر علیه السلام آمدند. آن روز یكی از فرزندان امام به شدت بیمار و بستری بود و این مسئله سبب ناراحتی امام شده بود؛ به گونهای كه مهمانان، نگران حال امام شدند و با خود گفتند اگر حادثهای برای فرزند امام رخ دهد حتماً از شدت ناراحتی برای او اتفاقی میافتد. چندی نگذشت كه صدای شیون زنان از اتاق مجاور بلند شد و امام سراسیمه داخل اتاق رفت. همگی دانستند كه فرزند حضرت از دنیا رفته است. آنها بیشتر نگران حال امام شدند، اما وقتی آن حضرت از اتاق بیرون آمد، برخلاف انتظار، او را نگران نیافتند. علت را از او پرسیدند. وی در پاسخ فرمود: «‌ما نیز دوست داریم كه عزیزانمان در سلامتی به سر برند، امّا وقتی كه امر خداوند نازل شد، رضای او را بیشتر دوست میداریم و تسلیم امر او می-شویم.» (16)

سخن چهارم: پرهیز از نادانی

اهمیت و ضرورت خردورزی

1. لزوم دوری از اندیشههای نادرست: عن علی بن الحسین علیهما السلام: قال: «‌عَجِبتُ لِمَن یتَفَكَّرُ فی مَأكولِهِ كَیفَ لایتََفَكَّرُ فی مَعقولِهِ فَیجَنِّبُ بَطنَهُ مَا یؤْذیهِ وَیودِعُ صَدرَهُ ما یریدُ؛ (17) در شگفتم از كسی كه در آنچه میخورد، میاندیشد اما دراندیشههای خود دقت نمیكند. شكمش را از غذای ناسالم دور میكند، اما اندیشهاش را در برابر آنچه میخواهد رها میكند.» ‌

2. خردمندی، راهنمای به سوی نیكیها:عن الامام زین العابدین علیه السلام، قال: «‌اَلْعَقْلُ دَلیلُ الخَیرِ وَالهَوی مَركَبُ المَعاصِی وَالفِقْهُ وِعاءُ العَمَلِ وَالدُّنیا سُوقُ الآخِرَة؛ (18) عقل [مداری و خردمندی] راهنما به سوی نیكیها است و هوای نفس مركب گناهان، و فهم، ظرف عمل و دنیا، بازار آخرت است.» ‌

آثار خردورزی

1. نیك حالی:عن الصادق علیه السلام أنَّهُ قَالَ: قالَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه وآله: «‌إذا عَلِمْتُمْ مِنْ رَجُلٍ حَسُنَ حالُهُ فَانْظُروا فی حُسْنِ عَقلِهِ فَإنَّما یجْزَی الرَّجُلُ بِعَقْلِهِ؛ (19) هرگاه از نیك حالی مردی مطلع شدید در نیكویی خردش نظر كنید، چه اینكه مرد به سبب خردش پاداش میگیرد.» ‌

2. تصدیق نكردن هر سخنی:عن الصادق علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌إذا أرَدتَ أنْ تَختَبِرَ عَقلَ الرَّجُلِ فِی المَجلِسِ الواحِدِ فَحَدِّثْهُ فی خِلالِ حَدیثِكَ بِما لاتَكُونُ فَإنْ أنكَرَهُ فَهُوَ عاقِلٌ وَإنْ صَدَّقَهُ فَهُوَ أحمَقٌ؛ (20) هرگاه خواستی در یك مجلس، مردی را در خردمندیاش بیازمایی، در بین گفتگویت با او، از چیزی كه نباید بشود، خبر ده (مطلب غیر منتظرهای بگو). پس اگر آن را انكار كرد، عاقل است و اگر آن را تصدیق نمود، احمق است.» ‌

سخن پنجم: شكر گزاری

اهمیت شكرگزاری

1. رمز دستیابی به نعمتهای الهی:عن رسول الله صلی الله علیه و آله قال: «‌إنَّ لِلنِّعَمِ أوابِدٌ كَأوَابِدِ الوَحشِ فَقَیدُوها بِالشُّكرِ؛ (21) نعمتهای الهی فرار كننده هستند همان طوری كه حیوانات وحشی فرار میكنند؛ پس آنها را با شكرگزاری به دام اندازید.» ‌

2. تقدم شكرگزار:عن النبی صلی الله علیه و آله قال: «‌أوَّلُ مَن یدعی إلی الْجَنَّةِ الْحَمّادُونَ الَّذینَ یحْمَدُونَ اللهَ فِی السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ؛ (22) نخستین كسانی كه به بهشت خوانده میشوند، بسیار حمد كنندگانند؛ [یعنی،] كسانی كه پروردگار خود را در شادمانی و اندوه شكر میگزارند.» ‌

پیامبر صلی الله علیه و آله و شكر

در احوال پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله نگاشتهاند: برای شكرگزاری به درگاه پروردگار آن قدر به نماز و عبادت نیمه شب میایستاد كه چهرهاش زرد و پاهایش ورم میكرد. روزی شخصی (عایشه) به آن حضرت عرض میكند: چرا خود را این قدر به زحمت میاندازید؟ در پاسخ میفرماید: «‌أفَلا أكُونُ عَبْداً شَكُوراً؛ (23) آیا بنده شكرگزار خداوند نباشم.» ‌

آسیب پرهیز از شكرگزاری

عن رسول الله صلی الله علیه وآله قال: «‌أسْرَعُ الذُّنُوبِ عُقُوبَةً كُفرانُ النِّعْمَةِ؛ (24) سریعترین گناهان از نظرعقوبت [و كیفر] كفران نعمت است.» ‌

شكر نعمت، نعمتت افزون كند كفر، نعمت از كفت بیرون كند

سخن ششم: غفلت

پیامدهای دنیایی

1. زندگانی دشوار و سخت:خداوند متعال در قرآن میفرماید: «‌وَمَن أعرَضَ عَن ذِكری فَإنَّ لَهُ مَعیشَةً ضَنْكاً»؛ (25) «‌و هر كس از یاد من روی گرداند، زندگی دشواری خواهد داشت.» ‌

2. همنشینی با شیطان:خداوند میفرماید: «‌وَمَنْ یعْشُ عَنْ ذِكرِ الرَّحمَنِ نُقَیضُ لَهُ شَیطاناً فَهُوَ لَهُ قَرینٌ»‌؛ (26) «‌هر كس از یاد خداوند دوری كند، شیطانی را بر او مسلط میكنیم تا همنشین او گردد.» ‌

3. قدرت شیطان بر وسوسه:عن الصادق علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌لایتَمَكَّنُ الشَّیطانُ بِالوَسوَسَةِ عَنِ العَبدِ إلاّ وَقَد أعْرَضَ عَن ذِكرِ اللهِ وَاسْتَهَانَ بِاَمرِهِ وَسَكَنَ اِلی نَهیهِ وَنَسِی إطِّلاعَهُ عَلَی سِرِّهِ؛ (27) شیطان در كار وسوسه بنده، توانایی نمییابد مگر آنكه وی از یاد خدا روی بگرداند و دستورش را سبك بشمارد و خاطرش از آنچه نهی فرمود آسوده باشد [و هراسی نداشته باشد] و فراموش كند كه خدا رازش را میداند.» ‌

4. قساوت قلب:عن الباقر علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌إیاكَ وَالغَفلَةَ فَفیها تَكُونُ قَساوَةُ القَلبِ؛ (28) از غفلت بپرهیز كه در آن سنگدلی و قساوت قلب است.» ‌

5. تباهی اعمال:عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌إیاكَ وَالغَفْلَةَ فَإِنَّ الْغَفْلَةَ تُفسِدُ الاعْمالَ؛ (29) از غفلت دوری كن چرا كه غفلت اعمال را فاسد و تباه میگرداند.» ‌

6. نادانی و جهل: عن أمیر المؤمنین علیه السلام أنَّه قال: «‌مَن غَفَلَ جَهِلَ؛ (30) هر كس غفلت ورزد نادان میماند.» ‌

پیامدهای اخروی

1. نابینایی در روز محشر:«‌وَنَحشُرُهُ یومَ القِیامَةِأعْمی»؛ (31) روز قیامت نابینا محشورش میكنیم.» ‌

2. حسرت و اندوه در روز قیامت:قال ابو بصیر قال ابو عبد الله علیه السلام: «‌مَا اجْتَمَعَ قَومٌ فی مَجْلِسٍ لَمْ یذْكُرُوا اللهَ وَلَم یذكُرُونَا إلاّ كانَ ذلكَ المَجلِسُ حَسرَةً عَلَیهِم یومَ القِیامَةِ؛ (32) هیچ گروهی نیست كه در مجلسی گرد هم آیند و خدا را یاد نکنند و ما را یاد نكنند مگر آنكه آن مجلس در روز قیامت سبب حسرت و اندوه آنها خواهد گردید.» ‌

3. فراموشی در قیامت: «‌نَسُوا اللهَ فَنَسِیهُم»؛ (33) «‌خدا را فراموش كردند، پس خدا هم آنان را فراموش نمود.» ‌

4. عذاب دردناك الهی:«‌وَالَّذینَ هُم عَن آیاتِنا غَافِلُونَ * اُولئِكَ مَأْویهُمُ النَّارُ بِما كَانُوا یكْسِبُونَ»؛ (34) «‌وهمانان كه از آیات ما غافلند، اینان به خاطر كار و كردارشان، جایگاهشان دوزخ است.» ‌

عاقبت پیروی از شیطان

نوشتهاند روزی چهار نفر تابوتی را بر دوش گرفته بودند و از میان جمعیت عبور میدادند و مردم نیز به سوی تابوت او زباله و آب دهان میانداختند. كسی پرسید جریان چیست؟

گفتند: این میت سالها تنها مؤذن مسجد شهر بود. در خانههای اطراف مسجد، زنی مسیحی، تنها زندگی می-كرد و او روزی هنگام اذان گفتن، چشمش به او میافتد و شیطان او را وسوسه میكند. او نزد زن مسیحی رفته و از او خواستگاری میكند، اما زن نمیپذیرد و میگوید: فقط در صورتی كه او دست از اسلام بردارد حاضر به ازدواج است و میگوید وی باید «‌زُنّار» (35) ببندد. مؤذن نیز قبول میكند؛ زنار میبندد و شراب مینوشد و روزی كه قصد آن زن را می‌نماید، زن به وعده خود عمل نكرده و از دست او فرار میكند. مؤذن از دیوار خانه زن بالا می‌رود اما با گردن به زمین میافتد و میمیرد و اكنون نیز مردم او را این گونه تشییع میكنند. (36)

سخن هفتم: ذكر خدا

اهمیت و ضرورت ذكر خدا

1. شایستگی افراط در ذكر و یاد خداوند:«‌یا أیهَا الَّذینَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللهَ ذِكْراً كثیراً»؛ (37) «‌ای كسانی كه ایمان آوردهاید خدا را بسیار یاد كنید.» ‌

2. ذكر خدا در همه حالات:«‌وَاذْكُرْ رَبَّكَ فی نَفسِكَ تَضَرُّعاً وَخِیفَةً»؛ (38) «‌پروردگارت را در نفس خود از روی زاری و ترس یاد كن.» ‌

3. ذكر خدا در هر شكل: «‌اَلَّذینَ یذكُرُونَ اللهَ قِیاماً وَقُعُوداً وَعَلَی جُنُوبِهِم وَیتَفَكَّرُونَ فی خَلقِ السَّموات وَالاَرْضِ» (39) ؛ «‌كسانی كه خداوند را یاد میكنند درحالی كه ایستاده، نشسته و خوابیدهاند و در خلقت آسمانها و زمین تفكر میكنند.» ‌

آثار ذكر خدا

1. آرامش دلها:«‌ألا بِذِكْرِ اللهِ تَطمَئِنُّ القُلوبُ» (40) ؛ «‌آگاه باشید که با یاد خدا دلها آرام میگیرد.» ‌

2. نیكو شدن اعمال:عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌مَنْ عَمَرَ قَلبَهُ بِدَوامِ ذِكْرِهِ حَسُنَتْ أفْعالُهُ فِی السِرِّ وَالجَهْرِ (41) ؛ هر كس دلش را به دوام یاد خداوند معمور دارد، رفتار و كردارش در پنهان و آشكار نیكو می-شود.» ‌

3. دژی مستحكم در برابر شیطان:عن النبی صلی الله علیه و آله أنَّهُ قالَ: «‌ذِكرُ اللهِ عَلَمُ الایمانِ وَبُرْءٌ مِنَ النِّفاقِ وَ حِصْنٌ مِنَ الشَّیطانِ وَحِرزٌ مِنَ النَّارِ؛ (42) یاد خدا نشانة ایمان و بیزاری از نفاق و حصاری محكم در برابر شیطان وحافظی است از آتش.» ‌

4. مغفرت و حسنات:عن النبی صلی الله علیه و آله أنَّهُ قالَ: «‌مَن ذَكَرَ اللهَ فِی السُّوقِ مُخلِصاً عِندَ غَفلَةِ النّاسِ وَشُغْلِهِم بِما فیه كَتَبَ اللهُ لَهُ ألفَ حَسَنَةٍ وَیغفِرُ اللهُ لَهُ یومَ القِیامَةِ مَغْفِرَةً لَمْ تَخطُرْ عَلَی قَلبِ بَشَرٍ؛ (43) هر كس از روی اخلاص، خدا را در بازار آن هنگام كه مردم از یاد خدا غافلند و به كار خویش مشغولاند، یاد نماید، خدا برایش هزار حسنه مینویسد و در روز قیامت او را میآمرزد به گونهای كه به قلب هیچ كسی خطور نكرده است.» ‌

5. تبدیل شدن گناهان به حسنات:عن النبی صلی الله علیه وآله أنَّهُ قالَ: «‌مَا جَلَسَ قَومٌ یذكُرُونَ اللهَ إِلاّ ناداهُم مُنادٍ مِنَ السَّماءِ قُومُوا فَقَد بُدِّلَتْ سَیئاتِكُمْ حَسَناتٍ وَغَفَرتُ لَكُم جمیعاً؛ (44) هر گروهی برای یاد خدا در مجلسی بنشینند، یك منادی از آسمان به آنها ندا میدهد كه برخیزید، گناهانتان تبدیل به حسنات گردیده و همه شما را بخشیدم.» ‌

دوش مرغی به صبح مینالید                                      عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش

یكی از دوستان مخلص را                                        مگر آواز من رسید به گوش

گفت باور نداشتم كه تو را                                       بانگ مرغی چنین كند مدهوش

گفتم این شرط آدمیت نیست                                     مرغ تسبیح گوی و من خاموش

كاخ بهشتی

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «‌ [در شب معراج] وقتی به عرش خدا رفتم وارد بهشت برین شدم. در آنجا فرشتگانی را دیدم كه با خشتهای طلا و نقره ساختمانی بزرگ میسازند، ولی گاهی دست از كار می-كشند. از آنان پرسیدم: چرا این چنین میكنید؟ گفتند: هر گاه به ما خشتهای این ساختمان برسد مشغول ساختن میشویم و هر گاه نرسد دست از كار میكشیم. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: این خشتها چیستند؟ عرض كردند: سبحان الله والحمد لله ولا اله الا الله والله اكبر. وقتی كه مؤمن این ذكرها را میگوید، ما ساختمان را برای او میسازیم و وقتی كه ساكت میشود ما نیز از كار دست میكشیم.» (45)

سخن هشتم: عاقبت به خیری

عوامل عاقبت به خیری

1. تفكر و اندیشه:عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌مَن كَثُرَتْ فِكرُهُ حَسُنَتْ عاقِبَتُهُ؛ (46) هر كس زیاد تفكر كرد عاقبت به خیر میشود.» ‌

2. تقدم اندیشه بر عمل:عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌إذا قَدِمْتَ الفِكرَ فی جَمیعِ أفعالِكَ حَسُنَتْ عَوَاقِبُكَ؛ (47) هر گاه تفكركردن را بر همة كارهایت مقدم كردی، عاقبت كارهای تو نیكو خواهد شد.» ‌

3. توبه: بازگشت از گناهان و جبران اعمال زشت گذشته توفیقی الهی است كه سبب غرق نشدن فرد در منجلاب گناه، و در نتیجه عاقبت به خیری میشود. عن رسول الله صلی الله علیه وآله أنَّهُ قالَ: «‌إنَّ مِنْ سَعادَةِ المَرْءِ أَنْ یطُولَ عُمْرُهُ وَیرْزُقَهُ اللهُ الاِنابَةَ؛ (48) همانا از نیك بختی آدمی است كه عمرش دراز گردد و خدا به او توفیق توبه دهد.» ‌

ارزش عاقبت نیك

عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ «‌مَكْرُوهٌ تُحْمَدُ عاقِبَتُهُ خَیرٌ مِنْ مَحْبُوبٍ تُذَمُّ مَغْبَتُهُ؛ (49) كار مورد كراهتی كه عاقبتش ستایش شود بهتر از كار دوست داشتنی است كه عاقبت آن مورد مذمت است.» ‌

دوری از گناه و عاقبت به خیری

روزی پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله از محلی میگذشتند كه فرمودند: «‌اینك شخصی نزد ما میآید كه سه روز است شیطان با او ارتباطی نیافته است.» عربی سوار بر شتر از دور نمایان شد. نزدیک آمد و گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله کیست؟ حضرت را به او نشان دادند. عرض كرد:‌ای رسول خدا! اسلام را به من بیاموز! پیامبر صلی الله علیه و آله شهادتین را به او آموخت و فرمود: «‌باید نمازهای پنج گانه را بخوانی، روزه بگیری، حج به جای آوری، زكات بدهی و غسل جنابت به جای آوری.» ‌

مرد پذیرفت و با كاروان پیامبر صلی الله علیه و آله همراه شد. اما كمی عقب افتاد. پیامبر صلی الله علیه و آله متوجه شد و از حال او جویا گردید. كسی به جستجوی او رفت و دید كه پای شترش در گودالی فرو رفته و بر زمین خورده و از دنیا رفته است. پیامبر صلی الله علیه و آله او را غسل و كفن نمود و در حالی كه عرق از پیشانی مباركش میچكید، فرمود: «‌این مرد در حال گرسنگی از دنیا رفت و ایمانش هرگز به كفر آلوده نشد و با عاقبتی نیكو از زندگانی دنیا رخت بر بست. او وارد بهشت شد و از میوههای بهشتی خورد و حوریان بهشتی به استقبالش آمدند.» (50)

سخن نهم: توکل بر خداوند

اهمیت و ضرورت توکل

1. «وَعَلَی اللهِ فَلْیتَوَكَّلِ المُؤمِنُونَ»؛ (51) «‌و مؤمنین باید بر خدا توكل كنند.» ‌

2. «فَإذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَی اللهِ إنَّ اللهَ یحِبُّ المُتَوَكِّلِینَ»؛ (52) «‌پس هر گاه عزم انجام كاری كردی برخدا توكل كن كه خداوند توكل كنندگان را دوست دارد.» ‌

3. عن الصادق علیه السلام عن ابیه عن آبائه عن النبی صلی الله علیه و آله أنَّهُ قالَ: «‌شُعَارُ المُسلِمینَ عَلَی الصِّراطِ یوْمَ القِیامَةِ لا إِلهَ إِلاَّ اللهُ وَعَلی اللهِ فَلْیتَوَكَّلِ المُتَوَكِّلونَ؛ شعار مسلمانان در روز قیامت روی پل صراط «‌لا اله الا الله» و «‌علی الله فلیتوكل المتوكلون» میباشد.» (53)

آثار توكل

1. كفایت كردن خدا در زندگانی دنیا: «‌وَمَنْ یتَوَكَّلْ عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسْبُهُ»؛ (54) و هر كس بر خدا توكل نماید، خدا او را كافی است.» ‌

2. روزی خوردن از مجرای غیر منتظره: عن رسول الله صلی الله علیه و آله اَنَّهُ قَالَ: «‌مَنِ انْقَطَعَ إِلَی اللهِ كَفاهُ اللهُ كُلَّ مَؤُونَتِهِ وَرَزَقَهُ مِن حَیثُ لایحْتَسِبُ وَمَنِ انْقَطَعَ إِلَی الدُّنْیا وَكَّلَهُ اللهُ إلَیها؛ (55) كسی كه با [بریدن امیدش از دیگران] به خدا دل ببندد، خدا كفایت امور زندگیش را میكند و از جایی كه به فكرش نمیرسد، روزیش را میرساند و آن كس كه به دنیا دل ببندد، خدا كارش را به دنیا وا میگذارد.

ابر مرد متوكّل

«... در عصر طاغوت، امام خمینی رحمه الله را میخواستند از قم به تهران ببرند. دوستان در كنار ماشین گریه میكردند و امام آنان را دعوت به صبر مینمود. این سخن خود حضرت امام است كه؛ در بین راه قم و تهران، ناگهان ماشین از جاده اصلی منحرف شد، به سمت خاكی رفت و من یقین كردم كه میخواهند مرا بكشند، ولی دوباره ماشین به جاده اصلی بازگشت. من در خود مراجعه كردم و دیدم هیچ تغییری در من ایجاد نشده است... و یا در جنگ ایران و عراق هزاران دستگاه تانك و نفربر و هزاران نظامی از سراسر مرزها به ایران حمله میكنند و اضطراب همه جا را فرا میگیرد. امام ناگهان بر دریایی از شعلهها و التهابها و تزلزلها، آب اطمینان و صبر و توكل میپاشد و میفرماید: دزدی آمد و سنگی انداخت و رفت.» (56)

هیچ كس بی امر او در ملك او                                   در نیفزایـد سر یك تـار مـو

واحـد اندر ملك او را یـار نی                                  بندگان را جز به او سالار نی

توكل راستین

عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ مَرَّ یوْماً عَلَی قَوْمٍ فَرَآهُم أصِحَّاءَ جالِسِینَ فی زاوِیةِ الْمَسْجِدِ فَقالَ علیه السلام: مَنْ أنْتُمْ؟ قالُوا نَحْنُ المُتَوَكِّلُونَ. قال علیه السلام: لا بَل أنتُمُ المُتَأكِّلُونَ فإن كُنتُم مُتَوَكِّلینَ فَمَا بَلَغَ بِكم تَوَكُّلُكُم؟ قالُوا إذا وَجَدنا أَكَلْنا وَإذا فَقَدْنا صَبَرْنا. قالَ علیه السلام: هكَذا تَفْعَلُ الكِلابُ عِندَنا. قالُوا فَمَا نَفْعَلُ؟ قالَ كَما نَفْعَلُ. قالُوا كَیفَ تَفْعَلُ؟ قالَ علیه السلام: إذا وَجَدْنا بَذَلْنا وَإِذا فَقَدْنا شَكَرْنا؛ (57) امیرالمؤمنین علیه السلام روزی از كنار گروهی عبور كرد و دید كه آنان سالم و تندرست در گوشهای از مسجد نشستهاند. امام فرمود: شما كیستید؟ گفتند: ما توكل كنندگان هستیم. حضرت فرمود: بلكه شما خورندگان هستید [و از كمك مردم استفاده میكنید.] اگر متوكل هستید [بگویید] توكلتان شما را به كجا رسانیده است؟ گفتند: اگر بیابیم میخوریم و اگر نیابیم صبر میكنیم. حضرت فرمود: نزد ما سگها هم چنین میكنند. گفتند: پس ما چه كنیم؟ حضرت فرمود: آن گونه كه ما میكنیم. گفتند: شما چه میكنید؟ گفت: هر گاه بیابیم میبخشیم و اگر نیابیم سپاس [خدای را] به جا میآوریم.» ‌

تلاش و توكل

آن گاه كه عربی بادیهنشین شتر خود را رها كرد و گفت: توكل بر خدا میكنم، پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: «‌اَعْقِلْهَا وَ تَوَکَّلْ؛ (58) شتر را ببند آنگاه به خدا توكل كن.» ‌

گفت پیغمبر به آواز بلند                                           با توكل زانوی اشتر ببند

گر توكل میكنی در كار خود                                    كشت كن پس تكیه بر جبار كن

سخن دهم: نیكی و نیكوكاری

ضرورت نیكوكاری

1. «‌أحْسِنُوا إنَّ اللهَ یحِبُّ المُحْسِنینَ»؛ (59) «‌نیكی كنید كه خداوند نیكوكاران را دوست میدارد.» ‌

2. «أحْسِنْ كَما أحْسَنَ اللهُ إلَیكَ»؛ (60) «‌نیكی كن همان گونه كه خداوند به تو نیكی كرد.» ‌

3. «إنَّ اللهَ یأمُرُ بِالعَدْلِ وَالاحْسانِ»؛ (61) «‌به درستی كه خداوند بر عدالت و نیكوكاری فرمان میدهد.» ‌

پاداش نیكوكاری

1. دوستی خداوند:«‌فَأَتاهُمُ اللهُ ثَوابَ الدُّنیا وَحُسْنَ ثَوابِ الاخِرَةِ واللهُ یحِبُّ المُحْسِنینَ»؛ (62) «‌پس خداوند به آنها (نیكوكاران) ثواب دنیا و پاداش نیك آن جهان را داد و خداوند نیكوكاران را دوست دارد.» ‌

2. پاداش دنیایی:«‌لِلَّذین أَحْسَنُوا فی هذِه الدُّنیا حَسَنَة»؛ (63) «‌برای كسانی كه احسان میكنند در همین دنیا پاداشی است.» ‌

3. پشتیبانی الهی:«‌إنَّ اللهَ لَمَعَ المُحسِنینَ»؛ (64) «‌خداوند هر آینه با نیكوكاران است.» ‌

شرایط نیكوكاری

1. پاسخگویی با نیكی بیشتر: «‌وَإذا حُییتُم بِتَحِیةٍ فَحَیوا بِأحْسَنَ مِنها»؛ (65) «‌هر گاه با نیكیای مورد لطف قرار گرفتید، با نیكیای برتر از آن پاسخ گویید.» ‌

2. دوری از منت گذاشتن:عن أمیر المؤمنین علیه السلام أنََّهُ قالَ: «‌تَمامُ الاحسانِ تَرْكُ المَنِّ بِهِ؛ (66) احسان با دوری از منت گذاشتن [بر دیگران] كامل میشود.» ‌

3. عدم تبعیض: عن امیر المؤمنین علیه السلام أنَّهُ قالَ: «‌المُحسِنُ مَنْ عَمَّ النَّاسَ بِالْاِحْسانِ؛ (67) نیكوكار كسی است كه همگان را مورد احسان قرار دهد.» ‌

تو نیكی میكن و در دجله انداز                        كـه ایـزد در بیـابـانـت دهــد بــاز

***

كسی نیك بیند به هر دو سرای                          كـه نیكی رسانــد بـه خلـق خـدای

خدا را بر آن بنده بخشایش است                       كه خلق از وجودش در آسایش است

نمونهای از احسان

روزی «‌انس» نزد امام مجتبی علیه السلام نشسته بود كه كنیزكی از كنیزكان امام وارد شد و شاخه گلی را به امام مجتبی علیه السلام هدیه داد. امام گل را گرفت و لبخندی زد و فرمود: «‌تو آزادی!» انس عرض كرد: «‌یا بن رسول الله! آن جاریه فقط یك شاخه گل به شما هدیه كرد و شما او را آزاد میكنید؟» حضرت فرمود: «‌خداوند فرموده است: «‌وَإذا حُییتُم بِتَحِیةٍ فَحَیوا بِأحسَنَ مِنهَا»؛ هرگاه با نیكیای مورد لطف قرار گرفتید، با نیكیای بهتر آن را پاسخ گویید. این كنیز میخواست به من احسان كند و من نیز به او احسان كردم و بهترین احسان به او آزادیاش است.» (68)

به روزگار سلامت شكستگان دریاب                                      كه خیرخاطر مسكین بلا بگرداند

چو سائل از تو به زاری طلب كند چیزی                       بده وگر نه ستمگر به زور بستاند






نوع مطلب : قرآن، 
برچسب ها : 30 سخنرانی با الهام از 30 دعای ماه رمضان،
لینک های مرتبط :
4 اردیبهشت 98 ساعت 15 و 17 دقیقه و 11 ثانیه
スーパーコピーブランド、ブランド時計コピーのクチコミサイトrtcopy,スーパーコピー時計激安通販,ロレックススーパーコピー
4 اردیبهشت 98 ساعت 15 و 15 دقیقه و 35 ثانیه
セリーヌスーパーコピーCELINE財布激安販売!
29 فروردین 98 ساعت 16 و 56 دقیقه و 58 ثانیه
人気ブランド財布コピー2018新作,www.ninnkitokei.com最高品質スーパーコピーブランド財布激安通販専門店
29 فروردین 98 ساعت 16 و 56 دقیقه و 38 ثانیه
スーパーコピー時計、本物品質ブランド時計コピー最高級優良店
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :